با توجه به این که یکی از چالش های کنونی نظام آموزشی ایران، تصمیم گیری در رابطه با ادامه یافتن ساختار متمرکز یا تغییر آن به سمت غیر متمرکزمی باشد؛ هدف این مقاله شناسائی ابعاد، سطوح، شرایط و پیچیدگی¬های ساختار عدم تمرکز و بررسی امکان تحقق آن بر مبنای تحلیل وضعیت موجود منابع انسانی نظام آموزشی ایران است. این بررسی با روش تحلیلی انجام گرفته است. نتایج این مطالعه نشان داد که در زمان حاضر با توجه به شرائط منابع انسانی در نظام آموزشی از بعد تخصص و مهارت و آمادگی های اولیه، واگذاری اختیارات تصمیم گیری و برنامه ریزی به طور کامل، به ویژه در حیطه برنامه های آموزشی و درسی، راهکار مناسبی در جهت پاسخگوئی به نیاز های موجود نخواهد بود. چنین امری لازم است به صورت تدریجی و به ترتیب از مراحل بالاتر، نظام آموزشی آغاز گردد و از استان¬های آغاز شود که در این رابطه از آمادگی بیشتری برخوردارند. همچنین از دوره¬های تحصیلی همچون آموزش عالی و متوسطه که از آمادگی بیشتری برخوردار هستند انتقال قدرت صورت گیرد.
عارفی, محبوبه . (1387). تحلیل رویکرد عدم تمرکز در نظام آموزشی ایران مبتنی بر منابع انسانی. مطالعات روانشناسی تربیتی, 4(6), 85-102. doi: 10.22111/jeps.2008.761
MLA
عارفی, محبوبه . "تحلیل رویکرد عدم تمرکز در نظام آموزشی ایران مبتنی بر منابع انسانی", مطالعات روانشناسی تربیتی, 4, 6, 1387, 85-102. doi: 10.22111/jeps.2008.761
HARVARD
عارفی, محبوبه. (1387). 'تحلیل رویکرد عدم تمرکز در نظام آموزشی ایران مبتنی بر منابع انسانی', مطالعات روانشناسی تربیتی, 4(6), pp. 85-102. doi: 10.22111/jeps.2008.761
CHICAGO
محبوبه عارفی, "تحلیل رویکرد عدم تمرکز در نظام آموزشی ایران مبتنی بر منابع انسانی," مطالعات روانشناسی تربیتی, 4 6 (1387): 85-102, doi: 10.22111/jeps.2008.761
VANCOUVER
عارفی, محبوبه. تحلیل رویکرد عدم تمرکز در نظام آموزشی ایران مبتنی بر منابع انسانی. مطالعات روانشناسی تربیتی, 1387; 4(6): 85-102. doi: 10.22111/jeps.2008.761
)