نوع مقاله : مقاله علمی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
2 دانشیار برنامه ریزی درسی،گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
چکیده
کلیدواژهها
عنوان مقاله [English]
نویسندگان [English]
Purpose: The purpose of this study was to determine the effectiveness of Reverse education on goal orientation and all components of them in female high school students in English language course. Method : The research method was quasi-experimental with pre-test and post-test with a control group. The statistical population of this study consisted of all 10th grade female students in Kleyber city in the academic year of 1395-96; among them, sample’s of 34 were selected by convenience sampling method and were randomly divided in to two groups, 18 people were in the experimental group and 16 people were in the control group. Data were gathered using Midgley et al.(1998) goal orientation questionnaire. Initially, both questionnaires were run as pretest on both groups(experimental and control). Then the experimental group was subjected to reverse education English language course for 10 sessions. After completion of educational sessions both post-test groups were performed. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics (multivariate analysis of covariance). Results: The results of covariance analysis showed that reverse education was effective on goal orientation(p < 0.05). Also, based on the results, the effect of reverse education on all components of mastery(F=27/996, p < 0.001) and performance goals(F=36/550, p < 0.001) had a significant effect; but had no significant effect on avoidance goals(F=1/048, P=0/314). These results suggest that reverse education improves goal orientation in learning. Conclusion: Therefore, follow-up study is necessary to investigate further the application of reverse education in various students and teaching methods.
کلیدواژهها [English]
1. آتشافروز، عسکر. (1397). رابطه علّی باورهای هوشی و برخی مؤلفههای خودتنظیمی با میانجیگری جهتگیریهای هدف در دانشآموزان پسر دوره متوسطه دوم شهر اهواز، مطالعات روانشناسی تربیتی، 15(29): 36-1.
2. اسلامی، اسماعیل؛ غفاری، عذرا؛ موسیزاده، توکل؛ هاشمی، تورج و فتحیآذر، اسکندر. (1399). اثربخشی آموزش متمرکز بر تعدیل جهتگیری یادگیری معلمان بر خودکارآمدی معلمان و خودپنداره تحصیلی دانشآموزان پایه چهارم، مطالعات روانشناسی تربیتی، 17(37): 26-1.
3. اسماعیلیفر، محمدصادق؛ تقوایییزدی، مریم و نیازآذری، کیومرث. (1395). تأثیر استفاده از رویکرد کلاس معکوس بر یادگیری درس علوم دانشآموزان دوره ابتدایی، نشریه شباک، 2 (14): 26-21.
4. آیتی، محسن و سارانی، هادی. (1390). تأثیر استفاده تلفن همراه (پیام کوتاه) بر یادگیری واژگان زبان انگلیسی و نگرش دانشجویان، پژوهش در برنامهریزی درسی، 2(13): 60-48.
5. برگمن، جان؛ سمز، ارون.(1395). یادگیری معکوس، ترجمه محمد عطاران و مریم فرحمند خانقاه، تهران: مرآت.
6. بیدگلی، زهرا اسرف اسادات؛ نوروزی، مقامی.(1397). تأثیر فناوریهای هوشمندسازی مدارس بر خلاقیت دانشآموزان، ابتکار و خلاقیت در علوم انسانی، 7(4): 262-241.
7. پیری، موسی؛ صاحب یار، حافظ و سعداللهی، آرش.(1397). تأثیر کلاس معکوس بر خودراهبری در یادگیری درس زبان انگلیسی، نشریه علمی- پژوهشی فناوری آموزش، 12(3): 236-229.
8. دفترچی، عفت و شیخالاسلامی، راضیه.(1392). نقش برآورده شدن نیازهای اساسی روانشناختی در جهتگیریهای هدف دانشآموزان، مجله روانشناسی، 17(3): 347-330.
9. دهقان زاده، شادی؛ جعفرآقایی، فاطمه و خردادی آستانه، حمید.(1397). تأثیر بهکارگیری روش آموزشی کلاس درس معکوس بر گرایش به تفکر انتقادی دانشجویان پرستاری، مجلهی آموزش در علوم پزشکی، 6 (18): 48-39.صص21-13.