تأثیر روش تدریس بحث‌گروهی بر مهارت‌های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان ابتدایی

نوع مقاله : مقاله علمی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه لرستان، ایران

2 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، ایران.

3 عضو هیأت علمی پردیس علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه یزد، ایران.

10.22111/jeps.2020.5692

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر روش تدریس بحث‌گروهی بر مهارت‌های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی در دانش‌آموزان ششم ابتدایی شهرستان میبد صورت گرفت. روش تحقیق نیمه آزمایشی و از نوع طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل بود. حجم نمونه متشکل از 32 دانش‌آموز ششم ابتدایی بود که از طریق روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه مهارت‌های اجتماعی و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌‌ها از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیری (مانکوا) و تحلیل کواریانس(آنکوا) استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل کواریانس چند متغیری نشان داد که بین میانگین‌های مهارت‌های اجتماعی و مشکلات رفتاری دانش‌آموزان روش بحث گروهی و سنتی تفاوت معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل کواریانس نیز نشان داد که بین میانگین پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان روش بحث‌گروهی و روش سنتی، تفاوت معنا‌دار وجود دارد. بنابراین، می-توان نتیجه گرفت که آموزش به شیوه‌ی بحث گروهی نقش پر رنگ و با اهمیتی در افزایش مهارت-های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی و کاهش مشکلات رفتاری دانش‌آموزان دارد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The effect of group discussion method on social skills and academic achievement of students in the primary students

نویسندگان [English]

  • Mahdi Barzegar Bafrooei 1
  • Hasanali Veiskarami 2
  • Kazem Barzegar bafrooei 3
1 PhD Student in Educational Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Iran
2 Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Iran.
3 Faculty member of Humanities and Social Sciences Campus, Yazd University, Iran.
چکیده [English]

This study with the aim of investigating the effect of group discussion method on social skills and Academic achievement in primary six students in City Maybod. The research method is quasi-experimental and it is based on pretest-posttest procedure involving a control group. The sample was composed of 32 students of the sixth grade, the number of students were selected using multi-stage cluster sampling. Data were collected through the social skills questionnaire and researcher-made achievement test. The results of MANCOVA indicated that there is statistically significant differences between the means of social skills and behavioral problems of the students trained through group discussion method and the students trained through traditional method. Also, the results of ANCOVA indicated that there is statistically significant differences between the means of academic achievement of the students trained group discussion method and the students trained through traditional method. Thus, it can be concluded that the group discussion method has a substantial role in increasing students’ social skills and academic achievement and reducing students’ behavioral problems.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Group Discussion Method
  • Social Skills
  • Behavioral Problems
  • Academic Achievement

مراجع

1.ابوالقاسمی نجف‌آبادی، مهدی؛ میرالی‌رستمی، ام‌‌کلثوم؛ شیخی‌فینی، علی‌اکبر. (1393). تأثیر روش تدریس یادگیری مشارکتی جیکساو بر احساس تعلق‌ به مدرسه در بین دانش‌آموزان دبیرستانی شهرستان نجف‌آباد. مجلۀ علمی-پژوهشی پژوهش‌‌های برنامۀ درسی، 4(1)، 35-23.
2.سلاوین، رابرت. ایی. (2006). روان‌شناسی تربیتی (نظریه و کاربست). ویراست هشتم. ترجمه یحیی سید محمدی (1389). تهران: نشر روان.
3.آرونسون، الیوت. (1389). روان‌شناسی اجتماعی. ترجمۀ حسین شکرکن. تهران: انتشارات رشد.
بیابان‌‌گرد، اسماعیل. (1390). روان‌‌شناسی تربیتی (روان‌شناسی آموزش و یادگیری). تهران: نشر ویرایش.
4.تونی، نورعلی؛ یوسفی، رضا. (1392). مقایسۀتأثیرروشتدریسمشارکتیمبتنی‌بربحثگروهیوروشتدریستوضیحیبرمبنایکنترل مستقیم،درپیشرفتتحصیلیدانش‌آموزان. مجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی یزد، 8(4)، 56-64.
5.حدادیان، کاووس. (1394). تأثیر روش تدریس بحث گروهی بر مهارت‌های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان در درس دانش خانواده. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد واحد مرودشت.
6.رحیمی غیائی، سمیرا. (1391). تأثیر روش تدریس بحث گروهی بر پیشرفت تحصیلی درس علوم اجتماعی وخلاقیت دانش‌آموزان دختر پایۀ دوم راهنمایی شهر داراب سال تحصیلی 1392–1391. پایان‌‌نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت.
7.رشیدزاده، عبداله؛ فتحی آذر، اسکندر؛ هاشمی، تورج. (1390).بررسی تأثیر آموزش ابراز وجود بر مؤلفه‌های مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دختر مقطع پیش‌دانشگاهی. فصلنامۀ مطالعات روان‌شناسی تربیتی، 8(13)، 57-72.
8.سانتراک، جان. دبلیو. (2008). روان‌شناسی تربیتی. ترجمۀ شاهدۀ سعیدی، مهشید عراقچی، حسین دانش‌‌فر. (1393). تهران: رسا.
9.سیف، علی‌اکبر. (1392). روان‌شناسی پرورشی نوین. ویرایش هفتم. تهران: نشر دوران.
10.شعبانی، حسن. (1391). مهارت‌های آموزشی و پرورشی (روش‌ها و فنون تدریس). جلد اول. تهران: انتشارات سمت.
11.شکاری، عباس. (1391). تأثیر یادگیری مشارکتی بر رشد مهارت‌‌های اجتماعی دانش‌‌آموزان. فصلنامۀ راهبردهای آموزش، 5(1)، 37-31.
12.عرفانی، نصراله. (1396). نقش واسطه‌ای انگیزش یادگیری در پیش‌بینی پیشرفت تحصیلی بر‌اساس راهبردهای شناختی و فراشناختی دانش‌آموزان. فصلنامۀ مطالعات روان‌شناسی تربیتی، 14(26)، 167-198.
13.فهامی، ریحانه؛ عزتی، محسن. (1388). مطالعۀ تأثیر یادگیری مشارکتی (تفحص گروهی) بر رشد مؤلفه‌های مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دختر پایۀ پنجم ابتدایی ناحیۀ 5 شهر اصفهان در سال تحصیلی 1388-1387. فصلنامۀ علمی- پژوهشی رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 2(4)، 63-76.
14.کاظمی، یحیی؛ سعیدی رضوانی، محمود. (1383). مقایسۀ تأثیر روش‌های تدریس سخنرانی، بحث گروهی و ایفای نقش بر تغییر نگرش دانش‌آموزان نسبت‌به هدف‌های ارزشی درس دینی سال اول راهنمایی تحصیلی. فصلنامۀ مطالعات روان‌شناسی تربیتی، 1(1)، 29-44.
 15.کردی، احسان؛ کیان‌پور قهفرخی، فاطمه؛ شهنی ییلاق، منیجه. (1389). مقایسۀ مهارت‌‌های اجتماعی، خودپنداره و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان دختر و پسر کم‌شنوای مدارس راهنمایی عادی و استثنایی شهر اهواز. مجلۀ تعلیم و تربیت استثنایی، 104، 4-15.
16.مقرب، مرضیه؛ ناطقی، کبری؛ شریف‌‌زاده، غلامرضا. (1392). مقایسۀتأثیرتدریسبه‌شیوۀطرحتدریساعضایتیموسخنرانیبریادگیریو انگیزشتحصیلیدانشجویانپرستاری. فصلنامۀ مراقب‌‌‌‌های نوین، 10(3)، 182-173.
17.مهرام، منوچهر؛مهرام، بهروز؛موسوی‌‌نسب، سیدنورالدین. (1387). مقایسۀتأثیرتدریسبه‌شیوۀبحثگروهیدانشجومحورباشیوۀسخنرانی بریادگیریدانشجویانپزشکی. مجلۀمرکزمطالعاتوتوسعۀآموزشپزشکی، 5(2)، 71-79.
18.نوبهار، فائزه. (1390). مقایسۀ تأثیر دو روش تدریس بحث گروهی و حل مسأله بر میزان یادگیری و یادداری درس تعلیمات اجتماعی دانش‌‌آموزان دختر پایۀ پنجم شهرستان اسفراین سال 1390-1389. پایان‌‌نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی.
مطالعات روانشناسی تربیتی
دوره 17، شماره 39
مهر 1399
صفحه 22-1

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار