تاثیر شن ‌بازی بر کاهش ناگویی هیجانی دانش‌آموزان نارساخوان

نوع مقاله : مقاله علمی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان.

2 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان.

3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان.ایران

4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

10.22111/jeps.2020.5321

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش شن بازی بر کاهش ناگویی هیجانی دانش‌آموزان نارساخوان انجام شد. این پژوهش از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه‌ی دانش‌آموزان پسر نارساخوان دارای ناگویی هیجانی پایه‌های دوم و سوم شهر قروه بود، که در سال تحصیلی 99-1398 به مراکز اختلالات یادگیری و هسته مشاوره این شهر، ارجاع داده شده بودند. نمونه‌های این پژوهش، شامل 20 دانش‌آموز پسر نارساخوان دارای ناگویی هیجانی پایه‌های دوم و سوم بود که به‌طور نمونه‌گیری هدفمند گزینش گردید. سپس این تعداد نمونه به‌طور تصادفی در دو گروه 10 نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس محقق ساخته ناگویی هیجانی، آزمون وکسلر چهار و آزمون نارساخوانی نما بود. پیش‌آزمون در هر دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. سپس روش مداخله‌ای شن‌بازی بر روی گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ مداخله مشابهی را دریافت نکرد، و پس‌آزمون بعد از اجرای روش شن‌بازی در هر دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. نتایج تحلیل واریانس چند متغییره نشان داد که آزمودنی‌های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در متغییر ناگویی هیجانی بعد از اجرای روش شن‌بازی کاهش معناداری را نشان‌دادند(002/0p <). نتایج این پژوهش نشان‌داد که روش شن‌بازی بر کاهش دشواری در بیان احساسات(03/0p <)، کاهش دشواری در خیالپردازی(02/0p <)، کاهش دشواری در تشخیص احساسات از تغییرات فیزیولوژیکی(002/0p <) و کاهش تفکر عینی(001/0p <) تفاوت معناداری داشت. اما بر کاهش دشواری در شناسایی احساسات تفاوت معناداری نداشت(05/0p>).

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effect of sand play therapy on reducing Alexithymia in dyslexic students

نویسندگان [English]

  • Bayan Nesaimoghadam 1
  • Abolghasem Yaghoobi 2
  • Khosro Rashid 3
  • Rasool Kordnoghabi 4
1 PhD student in Educational Psychology, Faculty of Economics and Social Sciences, Bu Ali Sina University, Hamadan.
2 Professor, Department of Psychology, Faculty of Economics and Social Sciences, Bu Ali Sina University, Hamadan.
3 Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Economics and Social Sciences, Bu Ali Sina University, Hamadan.iran
4 Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Economics and Social Sciences, Bu Ali Sina University, Hamadan, Iran
چکیده [English]

The purpose of this study was to investigate the effect of sand play on reducing Alexithymia in dyslexic students. The study was a pretest-posttest with control group. The statistical population of this study was all dyslexic male students with second and third grade Alexithymia who were referred to counseling and learning disorders centers of Qorveh city in 1389-99 academic year. The samples of this study included 20 dyslexic male students with second and third grade Alexithymia who were selected by purposeful sampling. Then, these samples were randomly divided into two groups of 10 experimental and control groups. Research instruments included researcher made Alexithymia scale, Wechsler IV test and NEMA dyslexia test. Pre-test was performed in both experimental and control groups. Then, the intervention group received the same intervention and the control group did not receive any similar intervention. The results of multivariate analysis of variance showed that the subjects in the experimental group showed a significant decrease after the boating method compared to the control group (p < 0.002). The results of this study showed that boating method reduced the difficulty describing feelings (p < 0.03), decreased the difficulty in fantasies (p < 0.02), reduced the difficulty in distinguishing emotions from physiological changes (p < 0.002) and There was a significant difference in reduction of externally orientated thinking style (p < 0.001). But there was no significant difference in decreasing difficulty identifying one's own feelings (p> 0.05).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Sandplay
  • Alexithymia
  • Dyslexic students
ارجمندنیا، علی اکبر و ملکی، سمانه. (1398). نقش حافظه فعال در اختلال یادگیری: با تمرکز بر اختلال خواندن و مرور پژوهش­هایی در این حیطه. رویش روان­شناسی، 8(3)، 112-101.
بشارت، محمدعلی.، حدادی، پروانه.، رستمی، رضا.، و صرامی فروشانی، غلامرضا. (1390). بررسی آسیبهای عصب­شناختی در بیماران مبتلا به ناگویی هیجانی. دو فصلنامه روانشناسی معاصر، 11، 12-3.
حسینی، مریم.، مرادی، علیرضا.، کرمی نوری، رضا.، حسنی، جعفر و هادی، پرهون. (1395). بررسی اعتبار و روایی عاملی آزمون خواندن و نارساخوانی نما. فصلنامه تازه­های علوم شناختی، 1(18)، 34-23.
شایان، نسرم.، اخوان تفتی، مهناز و عشایری، حسن. (1389). تاثیر روش ترمیمی دیویس بر بهبود نارساخوانی بزرگسالان. مجله مطالعات روانشناسی تربیتی، 7(12)، 46-23.
شریفی، طیبه و ربیعی، محمد. (1391). کاربرد چهارمین ویرایش آزمون هوشی وکسلر کودکان در تشخیص اختلال زبان نوشتاری و ریاضی. ناتوانی­های یادگیری، 2(2)، 75-59.
قدم پور، عزت اله.، شهبازی­راد، افسانه.، حقیقی کرمانشاهی، مارال.، محمدی، فرشته.، و ناصری، نرگس. (1397). تأثیر شن بازی درمانی بر کاهش نشانه های تکانشگری و نارسایی توجه در کودکان پسر مبتلا به اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی. فصلنامه سلامت روان کودک، ۵ (۲) ،۳۶-۴۶.
کرمی نوری، رضا و مرادی، علیرضا. (1384). آزمون خواندن و نارساخوانی نما. تهران: انتشارات جهاد دانشگاهی دانشگاه تربیت معلم.
نادی، آذر.، بنی جمالی، شکوه السادات.، خسروی، زهره.، و دهشیری، غلامرضا. (1395). اثربخشی شن ‌بازی درمانی بر کاهش نشانه‌های افسردگی کودکان در طبقه اجتماعی اقتصادی پایین. مطالعات روانشناختی، 12(2)، 30-7.
نسائی مقدم، بیان.، ملک­پور، مختار.، و عابدی، احمد. (1393). تاثیر شن ­بازی درمانی بر رشد شناخت اجتماعی کودکان آموزش­پذیر دچار عقب­ماندگی ذهنی. مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران، 20(3)، 224-232.
Baohong, C., Lan, G., Ziying, J., & Bo, w. (2019). The Garden of the Heart and Soul: the image, the way, and the meaning. Journal of Analytical Psychology, 64(1), 43–52.
Bishop, D.V.M. (2015). The interface between genetics and psychology: lessons from developmental dyslexia. Proc R Soc B, 282, 20143139.
 
Boik, B., L. Goodwin. E. A. (2000). Sandplay Therapy: A step-by-step manual for Psychotherapists of diverse orientations. New york: Norton and Company.
 
Egilsdottir, S.E. (2015). The Relationship Between Theory of Mind, Dyslexia,and Social Communication Skills. psychology degree in Psychology Supervisor, Department Health Sciences Division of the University of  Iceland.
 
Hwa Kim, Sh., & Sim, H.O. (2018). A Case Study of Sandplay Therapy for a Boy in an Elementary School with Social and Emotional Difficulties. Family and Environment Research, 56(6), 589-601.
 
Kalff, D. M. (1991). Introduction to Sandplay Therapy. Journal of Sandplay Therapy, 1(1), 1–4.
Lee, G. M., Johari, K. S. K., Mahmud, Z., & Jamaludin, L. (2018). The Impact of Sandtray Therapy in Group Counseling towards Children’s Self-Esteem. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 8(4), 1045–1057.
Mitchell, R., & Friedman, H. (1994).Sand play: Past, present and future. New York: Routledge.
Peyre, H., Mohanpuria, N., Jednoróg, K., Heim, S., Grande, M., van Ermingen‐Marbach, M., Ramus, F. (2020). Neuroanatomy of dyslexia: An allometric approach. European Journal of Neuroscience. doi:10.1111/ejn.14690 
Roesler, C. (2019). Sandplay Therapy: an overview of theory, applications and evidence base. The Arts in Psychotherapy, 64, 84-94.
Saksida, A., Iannuzzi, S., Bogliotti, C., Chaix, Y., Démonet, J.F., Bricout, L., Billard, C., Nguyen-Morel, M.-A., Le Heuzey, M.-F., Soares-Boucaud, I., George, F., Ziegler, J.C., & Ramus, F. (2016). Phonological skills, visual attention span, and visual stress in developmental dyslexia. Dev. Psychol, 52, 1503–1516.
 
Stoker, G., Drummond, K., Massengale, C., Bahr, C & Lin, SH. (2019). Dyslexia and Related Disorders Reporting Study. American Institutes for Research: University of Texas, Austin.
Taylor, G.J., Parker, J.D., Bagby, R.M. & Acklin, M.W. (1992). Alexithymia and Somatic Complaints in Psychiatric Out-Patients. J Psychosom Res, 36, 417–424.
Vanheule, S., Desmet, M., Rosseel, Y., Verhaeghe, P., & Meganck, R. (2006). Relationship patterns in Alexithymia: A study using the core conflictual relationship theme method. Psychopathology, 40, 14-21.
Wang, B., Cao, F. T., & Boyland, J. T. (2019). Addressing autism spectrum disorders in China. In Y.
Zhang, Z.H., Chen, Y., & Liu, X. (2018). A Case of Sandplay Therapy for a Girl with Selective Mutism. Advances in Psychology, 8(9), 1252-1258.