اثربخشی آموزش مهارت‌های خودآموزی کلامی بر اضطراب اجتماعی (ترس از ارزیابی منفی، اجتناب اجتماعی و اندوه در موقعیتهای جدید، اجتناب اجتماعی و اندوه عمومی) دانش‌آموزان کمرو

نوع مقاله : مقاله علمی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه محقق اردبیلی

2 دانشجوی دکترا دانشگاه محقق اردبیلی

3 دانشجوی دکترا دانشگاه علامه طباطبائی

10.22111/jeps.2020.5253

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای خودآموزی کلامی بر اضطراب اجتماعی (ترس از ارزیابی منفی، اجتناب اجتماعی و اندوه در موقعیت‌های جدید، اجتناب اجتماعی و اندوه عمومی) دانش‌آموزان کمرو انجام گرفت. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری پژوهش را تمامی دانش‌آموزان دوره‌ی دوّم متوسطه‌ی شهر اردبیل در سال‌ تحصیلی 98-1397 تشکیل می‌دادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای، 40 دانش‌آموز کمرو انتخاب شده و به‌طور تصادفی در گروه آزمایش (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. به گروه آزمایش، 10 جلسه مهارت‌های خودآموزی کلامی‏ آموزش داده شد و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ی اضطراب اجتماعی نوجوانان لاجرسا (1998) و پرسشنامه‌ی تجدید نظر شده‌ی کمرویی چک و باس (1983) استفاده شد. داده‌ها از طریق آزمون آماری کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که دانش‌آموزان کمرو گروه آزمایش نسبت به دانش‌آموزان کمرو گروه کنترل در پس‌آزمون به‌طور معناداری اضطراب اجتماعی (ترس از ارزیابی منفی، اجتناب اجتماعی و اندوه در موقعیت‌های جدید و اجتناب اجتماعی و اندوه عمومی) کمتری داشتند (01/0>P). بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت‌های خودآموزی کلامی در کاهش اضطراب اجتماعی (ترس از ارزیابی منفی، اجتناب اجتماعی و اندوه در موقعیت‌های جدید و اجتناب اجتماعی و اندوه عمومی) دانش‌آموزان کمرو اثربخش است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Verbal Self- Instruction Skills Training on Social Anxiety (Fear of Negative Evaluation, Social Avoidance and Distress in New Situations, Social Avoidance and Distress General) of Shy Students

نویسندگان [English]

  • Ali Sheykholreslami 1
  • Spideh Bashirgonbadi 2
  • Nastaran Seyedesmaili Ghomi 3
1 associate professor.mohaghegh ardabili university.
2 phd student mohaghegh ardabili university.
3 phd student at aiiameh tabatabai university.
چکیده [English]

The purpose of this study was to investigate the effectiveness of verbal self- instruction skills training on social anxiety (fear of negative evaluation, social avoidance and distress in new situations, social avoidance and distress general) of shy students. The research method was semi-experimental with pre-test and post-test design with control group. The statistical population of the study consisted of all secondary school students in Ardabil during the academic year of 2018-2019. Among them, 40 students with shyness were selected using cluster random sampling method. They were selected as the sample and were replaced in experimental groups (20) and controls (20 people). The experimental group received 10 sessions of verbal self-instruction skills and the control group did not receive any training. Lagresa Social Anxiety of Adolescents Questionnaire (1998) and the Revised Shyness Questionnaire (1983) was used to collect data. Data were analyzed by multivariate analysis of covariance analysis. Findings showed that training of verbal self- instruction skills caused a significant decrease in social anxiety (fear of negative evaluation, social avoidance and distress in new situations, social avoidance and distress general) in schizophrenic students. Therefore, this kind of training can be used to promote the social skills of shy people.

کلیدواژه‌ها [English]

  • verbal self
  • study. social anxiety. shy students
1.احمدوند، محمدعلی. (1395). اثربخشی روش خودآموزی کلامی بر کاهش علائم ناپایداری عاطفی، زودرنجی، افسرده­خلقی و اضطراب در مبتلایان به اختلال ملال پیش از قاعدگی. مطالعات روانشناختی، 12(2)، 147-160.
2.استوار، صغری و رضویه، اصغر (1392). بررسی ویژگی­های روان­سنجی مقیاس اضطراب اجتماعی برای نوجوانان (SAS-A) جهت استفاده در ایران. فصلنامه روش­ها و مدل­های روانشناختی، 3(12). 52-66.
3.برزگربفرویی، کاظم؛ زارعی حسین­آبادی، مهدی و امیدیان، مرتضی. (1396). اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر اضطراب اجتماعی نوجوانان پسر کم­توان ذهنی. فصلنامه روان­شناسی افراد استثنایی، 7(26)، 89-107.
4.بهادری خسروشاهی، جعفر. (1396). تاثیر آموزش پذیرش و تعهد بر خودانتقادی و شایسنگی در دانش­آموزان دارای تجربه خودآزاری. پژوهشهای تربیتی، 34. 18-33.
5.جعفری، علیرضا؛ خلعتبری، جواد؛ تودار، سیدرسول و ابوالفتحی، هادی. (1390). بررسی تاثیر بازی­درمانی با رویکرد شناختی- رفتاری مایکنبام در کاهش کمرویی و گوشه­گیری اجتماعی کودکان دبستانی شهرستان ابهر. مجله یافته­های نو در روانشناسی. 5 (18). 7-16.
6.خانخانی­زاده، هنگامه و باقری، سحر. (1391). اثربخشی خودآموزی کلامی بر بهبود سازگاری اجتماعی دانش­آموزان با ناتوانی­های یادگیری. مجله ناتوانی­های یادگیری. 2 (1). 43-52.
7.خسروشاهی، جعفر و حبیبی کلیبر، رامین. (1395). تاثیر آموزش خودآموزی کلامی بر تنیدگی تحصیلی و خودپنداشت ریاضی دانش آموزان، فصلنامه سلامت روانی کودک، 3 (4)، 48-57.
8.سیداسماعیلی قمی، نسترن و شیخ الاسلامی، علی. (1392). مقایسه‌ی نشانه‌های اضطراب و افسردگی در نقاشی آدمک دانش‌آموزان کم‌توان‌ذهنی و عادی. فصلنامه روانشناسی افراد استثنایی، 3(10)، 128-113.
9.غیاثی­زاده، مهدی. (1392). اثربخشی بازی­درمانی به شیوه شناختی-رفتاری مایکنبام در کاهش کمرویی و گوشه­گیری اجتماعی دانش­آموزان دبستانی. مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایلام. 21 (6). 96-105.
10.کاشفی­ممقانی, شهرام. (1396). بررسی تاثیر آموزش خودآموزی کلامی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر دوره متوسطه، کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره، تعلیم و تربیت، مشهد، موسسه آموزش عالی شاندیز.
11.نوروزی پرشکوه، نستن؛ میرهادیان، لیلا؛ امامی سیگاردی، عبدالحسین؛ کاظم‌نژاد، لیلی؛ احسان، حسن؛ دوست، فاطمه. (1395). احساس تنهایی و نوآسیب‌های اجتماعی در دانش‌آموزان دبیرستانی. کجله پرستاری و مامایی جامع‌نگر، 26(4)، 108-99.