اثربخشی بازخوردهای اصلاحی معلمان بر تغییر سطح ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانش‌آموزان

نوع مقاله : مقاله علمی

نویسنده

استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

چکیده

هدف پژوهش اثربخشی بازخوردهای اصلاحی معلمان بر تغییر سطح ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانش­آموزان بود. روش تحقیق نیمه­تجربی با طرح پیش­آزمون/پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل دانـش­آمـوزان دختر ابتدایی شهر مشهد در سال تحصیلی 1401-1400بود. نمونه شامل40 دانش‌آموز که به روش تصادفی خوشه­ای چند مرحله­ای انتخاب و به صورت تصادفی در گروه­های آزمایش(دریافت بازخوردهای مبتنی بر مدل باتلر و وین) و گواه گمارده شـدند. در مرحله مداخله گروه آزمایش به مدت 12 هفته، مبتنی بر مدل باتلر و وین(1995) بازخورد دریافت ­کردند و گروه کنترل به طور سنتی بازخورد دریافت می­کردند. ابزار جمع‌آوری دادها پرسش­نامه ابراز وجود گمبریل و ریچی(1975) و پیوند با مدرسه اسپرینگر و همکاران(2009) بود که در مراحل پیش­آزمون و پس­آزمون برای دو گروه آزمایش و گواه استفاده شد. داده­های پژوهش با روش تحلیل کواریانس چندمتغیری و نرم‌افزار spss نسخه 21 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس تفاوت معناداری بین 2 گروه نشان داد. یافته‌ها حاکی از آن بود که میزان ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانش‌آموزان به طور معناداری نسبت به گروه کنترل کاهش یافته است؛ بنابراین بازخورد اصلاحی معلم بر ابراز وجود و پیوند با مدرسه  دانش‌آموزان دختر اثر مثبت و معناداری دارد. بازخورد اصلاحی معلم سبب افزایش اعتماد به نفس در رسیدن به اهداف و بهبود عملکرد با بهره‌گیری از یک خود کارا و توانمند می‌شود. لذا در طراحی و اجرای برنامه‌های تربیت معلم به آموزش انواع بازخوردهای اصلاحی توجه نموده و در راستای بهره‌گیری از بازخورد اصلاحی در کلاس درس پیش‌بینی‌های لازم صورت گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effectiveness of teachers' corrective feedback on changing the level of assertiveness and connection with the school of students

نویسنده [English]

  • Talat Sabbagh Hasanzadeh
Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Payam Noor University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

The purpose of the research was to the effectiveness of teachers' corrective feedback on changing the level of self-expression and connection with the school of students. The research method was semi-experimental with a pre-test/post-test design with a control group. The sample consisted of 40 female elementary school students in Mashhad, who were selected by multi-stage cluster random method and randomly assigned to experimental groups (receiving feedback based on Butler and Wein's model) and controls. In the intervention phase, the experimental group received feedback based on the Butler and Wayne model for 12 weeks, and the control group received traditional feedback. The data collection tool was self-expression and connection with the school questionnaire, which was used in the pre-test and post-test stages for both experimental and control groups. The research data were analyzed by multivariate covariance analysis. The findings indicated that the level of self-expression, and connection with the school of the experimental group had increased significantly compared to the control group. Therefore, it can be said that providing feedback based on the Butler and Wayne model can be effective, and if teachers use this model to provide feedback after formative evaluations, they can increase the level of self-expression and connection with the school of knowledge. Increase students significantly.

کلیدواژه‌ها [English]

  • self-expression
  • formative evaluation
  • corrective feedback
  • link with school
ابراهیم‌تبار گردرودباری، اسفندیار؛ عمادیان، سیده علیا و میرزائیان، بهرام. (1402). اثربخشی برنامه آموزش والدگری آدلری بر پیوند با مدرسه و رفتارهای پرخطر نوجوانان. خانواده درمانی کاربردی، (1)4،33-19.
سماواتیان، حسین؛ کاظمی، حمزه. (1395). نقش ویژگی های خودکارآمدی بر انگیزش دانش آموزان در یادگیری. تحقیق در برنامه ریزی درسی، (2)13، 123-110.
صباغ حسن‌زاده، طلعت سادات؛ و شادمند، سیدکاظم. (1402). پیش‌بینی انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان براساس نوع بازخورد معلم با در نظر گرفتن نقش میانجی ذهنیت دانش‌آموزان. آموزش و ارزشیابی، 16(63)، 125-103.
قدم پور، عزت اله؛ قره ویسی، سمیرا و سلیمانی، مجید. (1402). بررسی رابطه ادراک از محیط کلاس درس و سرزندگی تحصیلی: نقش واسطه ای پیوند با مدرسه. فصلنامه تعلیم و تربیت، (1)39، 188-173.
قزوینه، جمشید؛جدیدی، هوشنگ؛ تقوائی نیا، علی و مروتی، ذکرالله. (1401). اثربخشی بسته آموزشی رضایت تحصیلی بر خودتنظیمی و ابراز وجود دانش‌آموزان مقطع متوسطه.  رویش روان شناسی، (7)11، 86-79.
محسن پور، مریم؛ حجازی، الهه؛ کیامنش، علیرضا .(1386). نقش خودکارآمدی، اهداف پیشرفت، راهبردهای یادگیری و پایداری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه سوم ریاضی شهر تهران. مجله نوآوری های آموزشی، (5) 16، 34-9.

مرآتی، علیرضا؛ قدم‌پور، عزت الله. (1401). ارائه الگوی پیوند با مدرسه بر اساس سبک های هویت و جو مدرسه با میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی. نشریه روانشناسی، (26)4، 347-333.

مولوی، حسین (1399). راهنمای عملی علوم رفتاری. اصفهان: پویش اندیشه.
نعمتی، شهروز؛ بدری گرگری، رحیم؛ طرفه، نازی؛ و محمودی، الهه. (1402). نقش امیدواری، شفقت به خود، و تاب آوری والدینی در پیش‌بینی پیوند با مدرسه دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری ویژه. فصلنامه سلامت روان کودک. (3)10، 47-31.
یوسف وند، مهدی؛ غضنفری، فریدون؛ حسنوند، بهزاد. (1395). متغیرهای بازخورد و یادگیری: از علم تا عمل. تبریز: انتشارات اختر.  
Charteris, J., Page,A. (2021). School bonding, attachment, and engagement through remote learning: Fostering school connectedness. Journal of Teachers’ Work, 18(2), 91-108.
Mardiningrum, A., Adriyanthi, N. (2023). poetry for EFL classroom: students’ self-expression and the creative process behind its creation. Journal on English as a Foreign Language, 13(2), 610-627.
Skinner, D., Gjerde, K. P., & Padgett, M. Y. (2022). Importance of Goal and Feedback Orientation in Determining Feedback Effectiveness. Journal of the Scholarship of Teaching and Learning, 22(3), 152-168.