الگوی ساختاری صلاحیت حرفه‌ای معلمان و خودراهبری یادگیری شاگردان در نقش واسطه ای انگیزه پیشرفت

نوع مقاله : مقاله علمی

نویسندگان

1 گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران

2 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

چکیده

هدف از پژوهش حاضر ارائه الگوی ساختاری از ارتباط میان صلاحیت حرفه‌ای معلمان و خودراهبری یادگیری شاگردان در نقش واسطه ای انگیزه ی پیشرفت آنها بود. پژوهش به روش، توصیفی و به واسطه شناسایی روابط میان متغیرها در قالب مدل علی، در طرح پژوهش همبستگی انجام پذیرفت. برای این منظور از میان جامعه N=250)( دانش آموزان دختر سال سوم متوسطه نظری شهرستان بندرترکمن در سال تحصیلی 96-95 نمونه‌ای با حجم 224 نفر برگزیده شده و به سه ابزار خودگزارشی متشکل از مقیاس خودراهبری یادگیری ویلیامسون(2007) و پرسشنامه ی انگیزه پیشرفت(ACMT) و پرسشنامه تعدیل شده صلاحیتهای حرفه ای معلمان( کریمی،1388) پاسخ دادند.برای تحلیل داده ها از تحلیل همبستگی پیرسون استفاده شد و به منظور آزمون برازش مدل های مفروض و برآورد ضرایب اثر مستقیم، غیر مستقیم و کل، از تکنیک تحلیل مسیر با روش بیشینه احتمال استفاده شد. یافته های پژوهش معناداری اثر مستقیم ادراک از صلاحیت حرفه ای معلمان بر خودراهبری یادگیری دانش آموزان و اثر مستقیم ادراک دانش آموزان از صلاحیت حرفه ای معلمان بر انگیزه پیشرفترا نشان داده و به واسطه رابطه غیر مستقیم آنها نیز تائید کننده نقش واسطه‌ای انگیزه پیشرفت در میان آنها است. یافته های پژوهش همچنین برازش مناسبی از الگوی پیشنهادی را ارائه کرده و بر اساس آن ادراک دانش‌آموزان از صلاحیت حرفه ای معلمان توانست با واسطه گری انگیزه پیشرفت، 41 درصد از واریانس خودراهبری یادگیری دانش آموزان را پیش بینی نماید.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Structural Model of the Relationship between Professional Competence of Teachers and Self-Directed Learning of Students as Mediators of Students’ Achievement Motivation

نویسندگان [English]

  • mansoure hajhosseini 1
  • Halimeh Nafeie 2
1 Faculty of Psychology and Education, University of Tehran, Tehran, Iran
2 M.A., Department of Educational Psychology, Faculty of Psychology, University of Tehran, Tehran. Iran.
چکیده [English]

The purpose of this study was to provide a structural model of the relationship between professional competence of teachers and self-directed learning of students as mediators of their Achievement Motivation. The research was conducted in a descriptive way through identifying the relationships between the variables by the form of causal model in the correlated research the design. For this purpose, a sample of 224 subjects was selected from the statistical population (N = 250) (female secondary school students of Turkmen city in the academic year of 2016-2017). They responded to three self-reporting tools, including of Williamson Self-directed Learning Scale (2007) and the Achievement Motivation test (ACMT) and the Modified professional competence of teachers Questionnaire (Karimi, 2009). Pearson correlation analysis was used for data analysis and the path analysis with maximum probability method was used In order to test the fitting of the hypothesized models and estimate the direct, indirect and total effects of the coefficients. The findings of the research showed a significant direct effect of the perception of the professional competence of teachers on self-directed learning of students and their Achievement Motivation. Also Research results confirm the mediating role of the Achievement Motivation among them. The findings of the research also provide a suitable fit of the proposed model. Based on this, students 'perception of professional competence of teachers was able to predict 41% of students' self-directed learning variance with the Achievement motivation.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Professional Competence of Teachers
  • Self-Directed Learning of Students
  • Students’ Achievement Motivation

مراجع

اسلاوین، رابرت ایی. (2006). روان شناسی تربیتی: نظریه و کاربست، ترجمه یحیی سیدمحمدی، (1385). تهران: نشر روان.
اکبری، بهمن(1386). روایی و اعتبار آزمون انگیزش پیشرفت هرمنس بر روی دانش آموزان دوره متوسطه استان گیلان، فصلنامه پژوهش در برنامه ریزی درسی، 21(16)، 96-71
پینتریچ، پال آر ؛ شانک، دیل اچ. (2002). انگیزش در تعلیم و تربیت، ترجمه مهرناز شهرآرای(1386). تهران:  انتشارات علم
جعفری، سکینه؛ عبدشریفی، فاطمه. (1393).ارائه مدل ساختاری از رابطه ی بین شاسیتگی های تدریس ادراک شده اعضای هیأت علمی و دستاوردهای تحصیلی دانشجویان. مطالعات آموزش و یادگیری، (6)1، 66-47.
حیدری، سحر. (1389). مقایسه تاثیر روش‌های تدریس مشارکتی، سخنرانی و رایج  بر انگیزه پیشرفت و پیشرفت تحصیلی دروس علوم اجتماعی دانش‌آموزان دختر پایه دوم راهنمایی شهرستان پاوه. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه علامه.
سیف، علی اکبر(1400). روا1ن شناسی پرورشی نوین: روان شناسی یادگیری و آموزش. تهران: دوران.
عباسی، آرزو. (1390). تاثیر یادگیری مشارکتی بر باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در درس ریاضی دانش آموزان مقطع سوم راهنمایی. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه بیرجند.
علی پور، مریم. (1390). بررسی رابطه ی بین صلاحیت های حرفه ای معلم با خودراهبری دانش آموزان مقطع متوسطه بیرجند. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه بیرجند.
فرخی، مهری. (1388). بررسی اثربخشی روش تدریس همیاری بر انگیزه پیشرفت تحصیلی در درس علوم تجربی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی ناحیه 7 شهر مشهد در سال تحصیلی89- 88 . پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه.
فرزانه، محمد؛ پورکریمی، جواد،؛عزتی، میترا . (1394). بررسی رابطه صلاحیت های حرفه‌ای با توانمندی روان شناختی دبیران دوره متوسطه شهرستان شیروان. پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی، 2(8)، 88-69
معصومی، رقیه. (1393). تاثیر روش تدریس حل مسئله بر خودراهبری یادگیری و انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی مرودشت. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت.
نادی، محمدعلی؛ سجادیان، ایلناز. (1390). اعتباریابی مقیاس آمادگی برای خودراهبری در یادگیری برای دانشجویان پزشکی و دندان پزشکی. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، (11)2 ،182-174.
نصیری ولیک بنی، فخرالسادات؛ عبدالملکی، شوبو. (1393). تحلیل صلاحیت های حرفه ای معلمان در تبیین خودراهبری در یادگیری دانش آموزان. نشریه علمی پژوهشی در آموزش،( 1) 75-67.
نیکنامی، مصطفی؛ کریمی، فریبا(1388). صلاحیت‌های حرفه‌ای معلمان آموزش عمومی و ارائه چاچوب ادراکی مناسب. دانش و پژوهش در علوم تربیتی- برنامه ریزی درسی، (23)،24-1.
هومن، حیدرعلی(1393). مدل‌یابی معادلات ساختاری با کاربرد نرم‌افزار لیزرل، چاپ ششم، تهران، انتشارات سمت
References
Akarantithi, A. (2007). A proactive evaluation of a self-directed English. Language program for Architecture Students at Chulalongkorn University. Dissertation, Melbourne, Australia, 1-213.
Alotaibi. N. Khaled. (2016). The learning environment as a mediating variable between self-directed learning readiness and academic performance of a sample of saudi nursing and medical emergency students. Nurse Education Today, (36) 249–254.
Bhargava, V. P. (1994). Manual for Achievement Motive Test. Agra: National Psychological Corporation.
Brookfield, S. (2013). Self-directed learning: A Creating Paradigm. Adult Education Quarterly, 35(2) 59-71.
Driscoll, M. (2000). Computer based instruction. Son Francisco: Jossey-Bass.
Durnali, M., Orakçi, S., & Toraman, Ç. (2022). Distance Education Students' Acceptance of Online Learning Systems, Attitudes towards Online Learning and Their Self-Directed Learning Skills. Malaysian Online Journal of Educational Technology, 10(2), 76-94.
Garrison DR. (1997). Self-Directed Learning: Toward a Comprehensive Model. Adult Education Quarterly,48(1):18-33.
Hajhosseini, M., Hosseini Shabanan, S., Sadat Naji, E., & Naghsh, Z. (2020). Proactive Teaching: Development and Validation of a Scale to Evaluate Constructivist Teaching in Higher Education. Interdisciplinary Journal of Virtual Learning in Medical Sciences, 11(1), 1-12. doi: 10.30476/ijvlms.2020.84709.1014
Hermans, H.J.M. (1970). A Questionnaire Measure of Achievement Motivation. Journal of Applied Psychology, 54: 353-363.
Illeris,Knud,( 2019).Contemporary Theories for Learning, : Learning theorists—in their own words / edited by Knud Illeris.—1st, published in the Taylor & Francis e-Librar,.
Knowled, MS. (1975). Self-directed learning; A guide for learners and teacher. New York: Association Press.
Korthagen, F. A. J. (2004). In search of the essence of a good teacher: towards a more holistic approach in teacher education. Teaching & teacher education, 20 (1), 77-98.
Larson, K. E., Pas, E. T., Bradshaw, C. P., Rosenberg, M. S., & Day-Vines, N. L. (2018). Examining how proactive management and culturally responsive teaching relate to student behavior: Implications for measurement and practice. School Psychology Review, 47(2), 153-166.
Levett, J. (2005). Self-directed learning: implications and limitation for undergraduate nursing education. Nurse Educ Today Jul, 25(5): 363-8.
McClelland D.C. (1985). The achieving society, Princeton, NJ: Van Nostrand.
Parsons, R. D., Hinson, S. L., & Sardo-Brown, D. (2001). Educational psychology: A practitioner-researcher model of teaching. Wadsworth/Thomson Learning.
Radnitzer, K. (2010). Emotional Intelligence and Self-Direct Learning Readiness among College Students Participating in a Leadership Development Program. Journal of Leadership Development, 12 (8),124-130.
Santrock, J.W. (2012). Educational psychology. McGraw Hill; 5thedition.
Williamsonsn, S. N. (2007). Development of a self-rating scale of self- directed learning. Nurse researcher, 14(2),66-83.
Woolfolk, A. (2015). Educational psychology (11th ed.). Upper Saddle River, NJ: Merrill.
مطالعات روانشناسی تربیتی
دوره 20، شماره 51
آذر 1402
صفحه 35-19

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار