نقش انواع سبک تفکر معلمان در اثربخشی آموزشی کلاس های درسی نظام آموزش و پرورش از دید معلمان و دانش آموزان: مطالعه موردی مدارس ابتدایی شهر شیراز

نوع مقاله : مقاله علمی

نویسندگان

1 استادیاردانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز

2 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز.

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی دانشگاه شیراز

چکیده

هدف از این پژوهش،بررسی نقش سبک تفکر معلمان در اثربخشی آموزشی کلاس درس از دید معلمان و دانش آموزان بود.جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مدارس مقطع ابتدایی شیراز بودند که از میان آنها 120 معلم و 360 دانش آموز از میان مدارس به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای به عنوان نمونه انتخاب شدند.ابزارهای مورد استفاده پژوهش،پرسشنامه‌ سبک‌های تفکر استرنبرگ (1997) و مقیاس‌های اثربخشی آموزشی کلاس از دید معلم و اثربخشی آموزشی کلاس از دید معلم و دانش آموز(محقق ساخته) بودند.برای بررسی روایی و پایایی دو مقیاس نامبرده به ترتیب از روش روش تحلیل گویه و تحلیل عامل اکتشافی و برای سنجش پایایی آنها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید و نتایج نشان دهنده تایید روایی و پایایی مقیاس‏ها بود.به منظور تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از یافته های توصیفی میانگین، انحراف معیار، آزمون ضریب همبستگی پیرسون،رگرسیون چندگانه به روش همزمان و آزمون ZR فیشر با استفاده از نرم افزار SPSS 19استفاده شد.یافته‌ها نشان داد هر سه سبک تفکر با اثربخشی آموزشی کلاس درس رابطه مثبت و معنادار داشتند.سبک تفکر قانونگذارانه و سبک تفکر اجرایی توانستند پیشبین مثبت و معنادار اثربخشی آموزشی کلاس باشند اما سبک تفکر قضاوتی نتوانست پیشبین معنادار اثربخشی آموزشی باشد.یافته‌ها همچنین نشان دادند که در بین همبستگی‌های سبک تفکر و اثربخشی آموزشی در نواحی چهارگانه تفاوت معناداری مشاهده نگردید. همچنین در بین کلاس‌های پنجم و ششم نیز تفاوت معناداری در همبستگی‌های سبک تفکر و اثربخشی آموزشی یافت نشد.این مسئله بیانگر نقش سبک تفکر معلمان در اثربخشی آموزشی کلاس درس بود

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The role of different types of teachers’ thinking styles in the effectiveness of classroom instruction from the perspectives of teachers and students: Case Study of elementary Schools in Shiraz

نویسندگان [English]

  • maryam shafiei servestani 1
  • jafar jahani 2
  • ali asghar zare 3
  • seyyed rouhalah mousavi poor 3
1 Assistant Professor, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shiraz University Assitant professor
2 Associate Professor, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shiraz University.
3 Graduate of Shiraz University Curriculum Planning
چکیده [English]

In this study,the role of different types of teachers' thinking styles in the effectiveness of classroom instruction in primary schools in Shiraz were studied. Participants of this study included 120 teachers and 360 primary school students in the city of Shiraz were selected by multistage random cluster sampling.Scales used in this research included Sternberg thinking styles inventory, the classroom teaching effectiveness through the perspective of the teachers and teacher classroom teaching effectiveness through the perspective of the students. Factor analysis was used to investigate the validity of research tools and Cronbach alpha coefficient was used to assess reliability.The results showed acceptable reliability and validity of the scales. The multiple regressions and SPSS software was used for data analysis. Results showed that the most common thinking style is the "judgment thinking style". All the three thinking styles had a significant positive correlation with the classroom teaching effectiveness. Legislative thinking style and executive thinking style could predict the classroom teaching effectiveness, but judgment thinking style could not be a significant predictor for effectiveness of classroom teaching.The results indicate that there is statistically no significant difference between correlation of thinking style and classroom teaching effectiveness in four districts (what districts?).Also in the fifth and sixth grades, there was no significant differences in regard to correlations between thinking style and classroom teaching effectiveness. This shows the role of thinking styles of teachers in the classroom teaching effectiveness ( this doesn’t make sense here?).Detailed discussions about the justification of the results, presented in the thesis

کلیدواژه‌ها [English]

  • thinking styles
  • classroom
  • teaching effectiveness
1.اسدی، علی و جاهد، حسینعلی (1395). بررسی الگوی ارزیابی اثربخشی دوره‌های آموزشی (مطالعه موردی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران). اولین کنفرانس مدیریت،‌ حسابداری، علوم تربیتی و اقتصاد مقاومتی. ساری.
2.امامی پور، سوزان (1382). بررسی تحولی سبک‌های تفکر در دانش آموزان و دانشجویان و رابطه آن‌ها با خلاقیت و پیشرفت تحصیلی. فصلنامه نوآوری‌های آموزشی، 3(2). صص. 56- 35.
3.امینی، مهرداد (1387). ب‍ررس‍ی‌ راب‍طه‌ ب‍ی‍ن‌ س‍ب‍ک‌ ت‍ف‍ک‍ر و اث‍ر ب‍خ‍ش‍ی‌ م‍درس‍ه‌ از دی‍دگ‍اه‌ دب‍ی‍ران‌ و م‍دی‍ران‌ م‍دارس‌ م‍ت‍وس‍طه‌ ش‍ه‍ر ش‍ی‍راز، پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز.
4.پورآتشی، مهتاب و زمانی، اصغر (1396). سنجش و بررسی ارتباط سبک‌های تفکر و جهت‌گیری هدف با عملکرد تحصیلی دانشجویان. فصلنامه روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی. 13(46). 81-58.
5.توفیقیان، طاهره؛ منادی، حدیثه؛ نصرالهی، سمیه و رخشانی، محمدحسن (1394). اولیت بندی شاخص‌های تدریس اثربخش؛ مقایسه دیدگاه دانشجویان و اساتید دانشگاه علوم پزشکی سبزوار. راهبردهای آموزش در علوم پزشکی. 8(1). 6-1.
6.رفعتی، مریم (1391). بررسی رابطه سبک‌های تفکر و سبک‌های یادگیری در دانش آموزان مقطع دبیرستان شهر تهران. تفکر و کودک، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 3(2). صص. 17-1.
7.رمضان­پور، انسیه؛ بختیاری، ابوالفضل؛ شیخی کیاسری، سمیه و فرهادی، فرهاد (1394). رابطه سبک یادگیری و سبک تفکر دانشجویان دانشکده‌های فنی- مهندسی و روانشناسی- علوم تربیتی دانشگاه تهران. فصلنامه انجمن آموزش عالی ایران، 7(2). صص. 219-193.
8.روشنی، طاهره (1395). بررسی روانشناسی نوین مدیریت آموزشی "آموزش مهارت‌های زندگی" مدارس ابتدایی در جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی. دوره 7. صص.94-88
9.سیف، علی‌اکبر (1391). روانشناسی پرورشی نوین، تهران: نشر دوران.
10.شجاع، کلثومه؛ کرمی، مرتضی؛ آهنچیان، محمدرضا و نادی، مجتبی (1396). ارزشیابی اثربخشی دوره‌های ضمن خدمت کارکنان دانشگاه فردوسی مشهد. فصلنامه آموزش و توسعه منابع انسانی، 4(12). صص. 126-105.
11.شکری، امید؛ کدیور، پروین؛ فرزاد، ولی‌الله و دانشورپور، زهره (1385). رابطۀ سبک‌های تفکر و رویکردهای یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانشجویان. فصلنامه تازه‌های علوم شناختی، 8(2). صص.52- 44.
12.شکوهی، غلامحسین (1385). مبانی و اصول آموزش‌وپرورش. مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی
13.شیربگی، ناصر؛ محمدی، فردین و محمدی، جمال (1393). تبیین رابطه شناخت معلمان از اهداف مقطع متوسطه و اثربخشی آموزشی: مطالعه موردی دبیران دبیرستان‌های شهر سنندج. فصلنامه مطالعات برنامه‌ریزی آموزشی، 2(3). صص. 170- 139.
14.عباسیان، عبدالحسین (1385). اثربخشی دوره‌های آموزشی (مدل کرک پاتریک). تدبیر، شماره 170.
15.نظری­فر، فرهاد؛ ابوالقاسمی نجف‌آبادی، مهدی؛ کمالی، هادی و حسینی هفشجانی، تورج (1389). کارکرد سبک‌های تفکر و رابطه آن با پیشرفت تحصیلی در بین دانشجویان دانشکده‌های فنی - مهندسی و روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران. فصلنامه پژوهش در برنامه‌ریزی درسی، شماره 25. صص 20-1.
16.هاتفی، محمدعلی (1382). تحول فکری مدیریت. ماهنامه علمی تخصصی تدبیر، شماره 136. صص. 27-24.
17.یمینی، محمد؛ کدیور، پروین؛ فرزاد، ولی‌الله و مرادی، علیرضا (1387). رابطۀ بین ادراک از محیط یادگیری، ساختگرایی اجتماعی، سبک‌های تفکر با رویکرد عمیق به یادگیری و بازده‌ها یا پیامدهای یادگیری. فصلنامه علمی پژوهشی روانشناسی، دانشگاه تبریز، 3(12).