اثربخشی آموزش گروهی بخشایش بر کیفیت زندگی دانش آموزان دختر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان ، زاهدان، ایران.

2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 کارشناس امور بانوان و جوانان مدیریت آموزش و پرورش شهرستان سراوان

چکیده

هدف پژوهش بررسی اثربخشی آموزش گروهی بخشایش بر کیفیت زندگی دانش آموزان دختر شهرستان سراوان بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری، تمامی دانش آموزان دختر سال اول دبیرستان شهر سراوان در سال تحصیلی 93-92 با گستره سنی 15- 16 سال بود. از این میان، 30 دانش آموز که در پرسشنامه انگیزه های بین فردی (مایکل مک کالو و همکاران، 1998) مرتبط با خطا کاری بیشترین نمره را گرفته بودند، به شیوه ی نمونه گیری هدفمند در دو گروه آزمایش و کنترل به طور برابر (15 نفر) انتخاب شدند. پرسشنامه کیفیت زندگی نوجوانان (روانز -سیبر و همکاران،2008) به عنوان پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری برای هر دو گروه به کار برده شد. پروتکل مداخله بخشش در طول 12 جلسه هفته ای دوبار برای گروه آزمایش اجرا شد. سپس پس آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد و یک ماه بعد آزمون پیگیری بر روی هر دو گروه اجرا شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش بخشایش بر کیفیت زندگی نوجوانان دختر مؤثر بوده است. بنابراین، با آموزش بخشودگی به وسیله ی بسته ی آموزشی و بروشورهایی با محتوای بخشودگی و آموزش آن، درجهت افزایش کیفیت زندگی دانش آموزان دختر اقدام نمود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Forgiveness Group Training on Quality of Life in Female Students

نویسندگان [English]

  • zahra nikmanesh 1
  • yahya kazemi 2
  • somayeh omara 3
2 Associate Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Sistan and Baluchestan University, Zahedan, Iran
چکیده [English]

The present study investigated effect of the forgiveness group training on the quality of life in female students. This study is semi-experimental (pre-test, post-test and follow up and control group). The study population was comprised of all female of first grade students of high schools that had 15 - 16 year old in Saravan, in academic year of 2013-2014. From this among, 30 students who their scores were highest from the questionnaire of Transgression Related Interpersonal Motivations (TRIM-12) (McCullough, Rachal,Sandage & Worthington, 1998), were chosen through purposive sampling method. They were assigned into two equal groups (15 participants) as experimental and control groups. Quality of life (KIDSCREEN -52) (Ravens-Sieberer Prof., et al ,2008) questionnaire was used as the pre-test, post-test and follow-up test for the two groups. The forgiveness intervention protocol was implemented on the experimental group during 12 sessions (twice per week). Then post-test, and follow up were conducted on each of the two groups. The data were analyzed by using the analysis of variance of repeat measure. The result showed that teaching of the forgiveness has been effective to improve the quality of life of female adolescents. Therefore, we can improve the quality of life of female adolescents by teaching instructional packages of forgiveness in which the ways that forgiveness effected quality of life were interpreted.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Forgiveness
  • quality of life
  • Aggression
  • Female Students

ارسنجانی شیرازی، اعظم؛ جوادی فر، ناهید؛ جواد نوری، مژگان؛ حقیقی زاده، محمدحسین.(1394). بررسی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت نوجوانان دختر دبیرستان‌های شهر اهواز در سال 1393. مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، (8)14، 654-643.

امرا، سمیه. (1393). تأثیر آموزش بخشایش بر تنظیم هیجانات و کیفیت زندگی نوجوانان دختر شهرستان سراوان. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه سیستان و بلوچستان زاهدان.

سرلک، مینا و حیدری، حسن.(1395). مقایسه وضعیت زناشویی، بخشودگی فردی، بخشودگی بین فردی و کیفیت زندگی در زوج­هایی 2-1 سال ازدواج‌کرده و زوج­های 10-3 سال ازدواج‌کرده. فصلنامۀ پژوهش‌های مشاوره، (62)15، 188-170.

 

صف‌آرا، مریم و بخشی زاده، محمد.(1396). اثربخشی آموزش بخشودگی بر بهزیستی روان‌شناختی و شادکامی مادران دانش آموزان دارای اختلال خاص یادگیری شهر طبس. روانشناسی فصلنامۀ افراد استثنایی، (28)7، 208-187.

شیاسی، لیلا و خیاطان، فلور.(1394). تأثیر مشاورة گروهی بخشش محور بر سازگاری و کیفیت زندگی زنان مراجعه‌کننده به مراکز مشاورة شهرستان نجف‌آباد. دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی، (2)16، 42-34.

عسگری ، محمد و باجلان، لیلا.(1393). تأثیر بخشش درمانی بر تعارضات زناشویی و کیفیت زندگی زنان مراجعه‌کننده به بهزیستی شهر اراک. فصلنامۀ پژوهش‌های مشاوره، (50)13، 139-118.

علائی، پروانه و بیرامی، منصور. (1395). اثربخشی آموزش مدیری شرم در کاهش خشم نوجوانان دختر در محیط مدرسه. فصلنامۀ مطالعات روانشناسی بالینی، (24)7، 130-148.

کاظمیان مقدم، کبری؛ مهرابی زاده هنرمند، مهناز؛ کیامنش، علیرضا و حسینیان، سیمین.(1396). رابطه علّی تمایزیافتگی، معناداری زندگی و بخشودگی با دل‌زدگی زناشویی از طریق میانجیگری تعارض زناشویی و رضایت زناشویی. روش‌ها و مدل‌های روان‌شناختی، (32)9، 145-131.

لواف پورنوری، فرشاد.(1390). اثربخشی مشاورۀ بخشش به‌صورت گروهی در افزایش بخشش و کاهش پرخاشگری نوجوانان پرخاشگر شهرستان دزفول. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد. دانشگاه تربیت‌معلم تهران.

لواف پورنوری، فرشاد؛ زهراکار، کیانوش و آذرهوش فتیده، زهرا.(1393). تبیین نقش اثربخشی مداخله‌ای بخشش فرایند محور در کاهش انگیزه‌های انتقام‌جویی و دوری گزینی دانش آموزان پسر دورۀ راهنمایی. مجلۀ روان‌شناسی مدرسه، (2) 3، 185-170.

محمدی، حوریه.(1397). اثربخشی مداخله مبتنی بر بخشودگی بر کیفیت زندگی و سلامت عمومی مادران کودکان مبتلابه اوتیسم. سومین همایش بین‌المللی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی. دانشگاه تهران.

مظاهری، مینا.)1394). پیش‌بینی شدت، پذیرش درد و سطح کیفیت زندگی در بیماران مبتلابه سندرم روده تحریک‌پذیر بر اساس ویژگی بخشودگی بین فردی. مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی قم، (9)9، 34-26

یخچالی، محبوبه و وکیلی، پریوش. (1396). تأثیر بخشش درمانی بر سلامت روان و روابط بین فردی زنان در آستانه طلاق. مجموعه مقالات ششمین کنگره انجمن روانشناسی ایران، 12، 1925-1921