اثربخشی مصاحبه انگیزشی بر افزایش خودکارآمدی و بهبود خودپنداره دانش‌آموزان کم‌پیشرفت مدارس متوسطه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه سیستان و بلوچستان

2 دانشیار دانشگاه ارومیه

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مصاحبه انگیزشی در افزایش خودکارآمدی و بهبود خودپنداره دانش¬آموزان کم¬پیشرفت بود. بدین منظور در چارچوب روش پژوهشی نیمه-آزمایشی 32نفر به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای از دانش آموزان پسر سال اول متوسطه ناحیه یک شهر ارومیه به¬عنوان دانش¬آموزان کم¬پیشرفت انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایشی (16نفر) و گروه کنترل (16 نفر) تقسیم شدند. طرح پژوهش از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بوده است. شرکت کنندگان قبل از شروع مداخله و دو هفته بعد از آخرین جلسه مداخله پرسشنامه های خودکارآمدی شی رر (1983) و خودپنداره راجرز (1951)را تکمیل کردند. پس از انجام پیش آزمون، برنامه مصاحبه انگیزشی به مدت 5 جلسه، هر جلسه به مدت 75 دقیقه و دو بار در هفته برای گروه مصاحبه انگیزشی اجرا شد. برای تحلیل داده ها از روش کوواریانس استفاده شد. یافته ها نشان داد که خودکارآمدی و خودپنداره شرکت کنندگان پس از مصاحبه انگیزشی بهبود و ارتقاء معناداری یافتند. درزمینه کار با دانش آموزان کم پیشرفت، مصاحبه انگیزشی با توجه به ماهیّت آن به مثابه یک سبک مشاوره ای بسیار کارا و نویدبخش به نظر می رسد و می توان از این روش در کاهش افت تحصیلی دانش آموزان که با مشکل آموزشی مواجه شده اند بهره جست.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effectiveness of motivational interviewing on enhancing self-efficacy and improving self-concept in High schools underachievement students

نویسندگان [English]

  • Hossein Jenaabadi 1
  • Ali Elsa Zadeghan 2
  • Mohammad Nemati
چکیده [English]

The purpose of this research was to investigate the effectiveness of motivational interviewing on enhancing self-efficacy and improving self-concept in underachievement students. Research method was semi-experimental design and the statistical population consisted of all male students first year high school in Urmia city.32 students with underachievement diagnosis were randomly selected and were randomly assigned in two group of motivational interviewing (n==16) and control group (n=16).The Sherer self-efficacy Questionnaire (1983) and Rogers self-concept scale (1951) was administered to both groups before and after intervention. The training groups received motivational interviewing program through five training sessions of 75 minutes, two times in a week. The control group received no training at all. Data were analysed using by covariance. Results revealed that motivational interviewing significantly increased scores on the self-efficacy and self-concept in underachievement students compared to the control group. Motivational interviewing may be considered to be an effective intervention approach for improving self-concept and enhancing self-efficacy of underachievement students

کلیدواژه‌ها [English]

  • motivational interviewing
  • self-efficacy
  • self-concept
  • underachievement students